Ne âteştir ne toprak zât-ı gönlüm belki sudan
Hevâdan bulmamıştır: fecri ister ism-i Hû’dan

İşitmiştir ki yârin vaslı hasretten berîdir
Sayıklar Şems’i lâkin hicri ister ism-i Hû’dan

Enâsırdan nedendir bilmiş evlâ kabzı bâsta
Verirler dehri ammâ hücre ister ism-i Hû’dan

Okumaya devam et →

Neyine güzelim senin neyine
Uykusuz geceler hep benim oldu
Kapa gözünü, sen sevdâya uyu
Kurgusuz heceler hep beni böldü

__Aşkı düşüneceğim
__Hem kara kara
__O aşk ki
__Hani verildi de koca dağlara
__Dağlar almadı
__Dağların yüzü kara

Okumaya devam et →

Biri olmak
Biri olmamak
-İki damla yaş-
Süzülecek yanaklarından
-Yavaş yavaş-
Gölge gölge delinecek bir duvar
-Kara taş-
Özlemler doğuran bir özlem basıp bağrına
Bir fısıltı duyacaksın:
“Ağlama arkadaş”

Selçuk Bekar
(Tarih bilinmiyor)

Burası mutsuzlar dîvânı
Sefâhat ehlinin âciz kulları,
‘Ölsün’ denenlerin yerleri hani
Burada bir göz değmez belki bir göze
Ammâ değerse bir yürek bir tek yüreğe eğer
Değecekse bir gün bir şeye dünyâ,
Buna değer!

Ölmek için değil daha ismi konmadan
Yeni bir can için burada tamâmı
Herkes bilir: Hemen üflenemez bedenlere can
Akıl, gönül yağmurunda ıslanamadan
-Oynamaz da kimseler harmandalı-
Eklenen her can bizim dünyâya
Direnir, yırtınır feryat figan,
Bir başka hayâta tekler

Okumaya devam et →

Haklısın
O kıvamda değilim daha
Biliyorum: muhtaç da değilsin benden bir eyvallâha
Sabrına da hayrânım -söylemeden geçemem-
Yine de çat diye çatlarım sormazsam eğer
Ormana dönüşür diye mi bekliyorsun
Çölde bu vahâ

Yüzsüzüm ukalâyım -onu da biliyorum-
Ama sen de biliyorsun
Yüzsüzlüğüm ukalâlığımı
Bilmişliğimi de ben senden biliyorum

Okumaya devam et →