Kabz

Yine hasret, yine efkâr, yine yâr
Her ne yöne nazar etsem hep o var
Nasîhat etmeyin: Çün avutmuyor
Belki derdim büyük değil, gönlüm dar
Bu nasıl kalp? Hâli karar tutmuyor
Sükût, değil sanırım her dem ikrâr…

Selçuk Bekâr

Bir Varmış Derler

Can Yazısı ve Dinamik Esnek Demokrasi adlı basılı kitapları bulunan tıp doktoru, şâir, yazar ve düşünür Hakkı Selçuk Bekar’ın son şiirlerinin bir kısmını barındıran eseri.

Bir Varmış Derler

Hani bir varmış derler bir yokmuş derler hani
Bir var olan senmişsin hiçe saymışlar beni

Biraz duman biraz su alnımda bir derin iz
Sönük birkaç yıldızla başlamış hikâyemiz

Benim saklambaçlardan yalnızlık olmuş payım
Her köşeye bakmışlar Samanyolu’ndaymışım

Çok eski bir masaldan düşmüş engin sulara
Çığlık çığlık yürümüş çocuksu uykulara

Yol sermişim yerlere yollar sana yürümüş
Yolların en sonunda yolların başı varmış

Bir olmuş iki mâvi bir akşamüstü yine
Ufuk aşka çalarken buluşmuşuz seninle

Anlamışım ki neysem ezelde de oymuşum
Sen beni söylemişsin ben hep seni duymuşum

Bir varmış derler hani: bir varmış bir de yokmuş
Yemin olsun olmaya aşk varmış başka yokmuş

Satın Al

Kırk

Öyle şiir yazsam, öyle bir roman
Terk etse hayâtı onu okuyan
Hayâl edilmemiş bir hayâliz biz
Dese ne yolcusu ne kaldığı han

İçenler bilmese gözyaşıdır bu
Geçenler Sırat’ın son taşıdır bu
Silinse mektuplar: “Yay kaşıdır bu”
Yağmur yağsa kimse değilken giryân

Kussa toprak bütün yediklerini
Ervâh cesetlerin alsa yerini
Bir şeyh bakışına tünemiş esrâr:
Ete erbain kez değdiği zaman

Selçuk Bekâr

İstanbul
20.02.2021 23:30

İç

İçime sığmayan iki içim var
Hangisini seçsem ölür diğeri
Ve bir iç görürüm ki her iç sığar
İki içimin de kalmaz değeri

İstanbul
19.11.2020 18:00

Selçuk Bekar

Ülkü

Ne kâfir ne münâfık yapabilirdi gülüm
Bize geldi Müslüman kurşunlarıyla ölüm
Direndim Putperest’e Komünist, Ateiste
Seccâdemin yönünü dost çevirdi ben öldüm

Bu semâdan kayacak bir gece en son yıldız
Çekecek perdesini sevdâyı gözleyen kız
Yeryüzünün yüzünü terk edince âşıklar
Alevler bulacaklar ruhsuz bir ceset yalnız

Selçuk Bekâr

Gördün mü?

Niye üzülürsün a benim cânım
Zâlimi mazlumdan çok gördün mü hiç
Ebedî saltanat sürdü ise kim
Atılıp düşmeyen ok gördün mü hiç

Kimine verirler mahdut bir müddet
O da bilir bunu bundandır hiddet
Uğradığın zulmü ni’met bil, sabret
Lâğıma düşmeyen b.k gördün mü hiç

Selçuk Bekâr